Micro:bit

Schermafbeelding 2018-06-24 om 21.21.55

 

Voor onze sciencestroom heb ik een module geschreven waarin ik leerlingen wilden laten kennismaken met programmeren door middel van de micro:bit. Voor deze module vonden we het belangrijk de leerlingen de basis te leren van het programmeren en bij te dragen aan de ontwikkeling van de vaardigheden die horen bij ‘computational thinking’. Dit alles heb ik geprobeerd te implementeren in deze module. De leerlingen krijgen eerst vijf lessen van drie lesuren over de verschillende onderdelen van programmeren zoals input/output en variabelen. Deze lessen bestaan steeds uit drie onderdelen: eerst wordt er een uitleg gegeven, daarna doet de docent het voor en doen de leerlingen het na en als laatste moeten de leerlingen zelfstandig of in tweetallen enkele opdrachten uitvoeren. Aan het eind van deze lessenserie krijgen de leerlingen minimaal twee lessen om in tweetallen een eindopdracht te maken. Deze eindopdrachten zijn verdeeld in drie groepen op basis van het niveau van de leerling. Bij deze eindopdracht, maar ook bij de opdrachten in de module, vonden wij het belangrijk dat de leerlingen niet alleen zouden programmeren maar ook echt iets zouden maken.

input-output

Ik heb deze module nu een keer gegeven en daarbij zijn mij een aantal dingen opgevallen. Toen de leerlingen de eerste les de klas binnen kwamen waren sommige licht sceptisch, andere zeiden dat ze programmeren maar saai vonden en er waren leerlingen die dachten dat programmeren veel te moeilijk was. Toen de leerlingen uiteindelijk hun eigen micro:bit gingen programmeren en in hun handen hadden wat ze op de computer hadden geprogrammeerd, begon elke leerling te stralen. Aan het eind van de les had ik een klas vol enthousiaste leerlingen. De les was op een goed instapniveau waarop elke leerling kon aansluiten en waarbij ook de goede leerling, die misschien al eens iets had gedaan met programmeren, werd uitgedaagd. Het was een mooi begin van de lessenserie.

Bij de tweede les ging het ook goed, Alle leerlingen werden uitgedaagd en het niveau van de opdrachten was goed. Ik heb deze les de lesplanning iets aangepast en dat had voor mij het gewenste resultaat. Ik ben de les begonnen met een korte uitleg, daarna heb ik ‘Test 1’ voorgedaan waarbij elke leerling moest opletten om te zien wat ik deed om het vervolgens zelf na te doen. Daarbij liep ik rond en als iedereen het gewenste resultaat had bereikt ging ik verder met de volgende ‘Test’.

De derde les werd wat lastiger. Ik kwam erachter dat ik de opdrachten iets te lastig had gemaakt waardoor veel leerlingen niet echt vooruit kwamen. Ik had bedacht dat de leerlingen vijf opdrachten per les af zouden moeten krijgen en dit werden er één of twee. Dit bleek ook het geval bij de volgende lessen waardoor ik van plan ben deze opdrachten iets aan te passen om ze iets toegankelijker te maken voor elke leerling.

Toen kwam de eindopdracht. De leerlingen hadden twee lessen om zelf iets te maken en te ontwerpen en uiteindelijk moesten ze dit presenteren. Dit was een feest! Leerlingen waren aan het programmeren en maken en de programma’s kwamen via de micro:bit tot leven. Van gitaren tot stoplichten en van love-meters tot doosjes die vanzelf opengingen met een code, van alles werd gemaakt door de leerlingen. Dit was een feest voor de leerlingen maar zeker ook voor mij. Uit deze eindopdrachten was duidelijk te zien hoeveel en wat de leerlingen allemaal geleerd hadden in deze 7 weken en dat was mooi op te zien.

 

Nu het vervolg. Volgend jaar ga ik deze module weer geven en daar ga ik toch een aantal dingen in veranderen. Hoe ik dit precies ga doen weet ik nog niet maar ik heb wel een aantal ideeën. Het grootste probleem zat hem in de moeilijkheidsgraat van sommige opdrachten en de tijd die ik als docent kwijt was met het aftekenen van opdrachten.

Ik ga beginnen bij de moeilijkheidsgraad van de opdrachten. Ik ben van plan om voor elke les op drie niveaus opdrachten te maken: Moeilijke opdrachten, gemiddelde opdrachten en makkelijke opdrachten. Welke opdrachten de leerling uitvoert maakt dan niet uit en niet elke leerling hoeft dezelfde opdracht uit te voeren. De leerling maakt hierdoor opdrachten op zijn niveau en wordt uitgedaagd een niveau moeilijker te kiezen. Hoe ik dit precies ga vormgeven weet ik nog niet, ik denk aan een soort kaartensysteem waarbij de leerling een kaart met opdracht pakt als ze gaan beginnen. Hierdoor kan de leerling opdrachten maken op zijn of haar eigen niveau.

Daarnaast het aftekenen van de opdrachten. De discussie die ik hierover wel eens heb gevoerd is of dit nodig is en daarvoor zal ik eerst even uitleggen waarom ik graag wil dat de opdrachten worden afgetekend. Als eerste wil ik graag dat de leerlingen hun opdrachten echt op hun micro:bit zetten en er mee door het lokaal lopen. Hierdoor komt hun programma namelijk vanuit de computer in de wereld terecht waardoor het tastbaar wordt. De leerlingen laten dus hun micro:bit aan mij zien voor een paraaf en als ik twijfel kijk ik nog even naar de code. Daarnaast is het een beloningsmodel waarbij de leerling wordt beloond voor het afronden van een opdracht. Als dit er niet in zou zitten zouden leerlingen minder gemotiveerd zijn om opdrachten af te ronden. Dat zijn grof gezegd de redenen dat ik wil dat de opdrachten worden afgetekend. Het probleem is dat je dan in een klas van 25 leerlingen per leerling 5 opdrachten moet aftekenen. Dit zijn 125 opdrachten en als je 30 seconde nodig hebt om naar een opdracht te kijken kost dit al minstens 60 minuten. Om dit op te lossen heb ik de leerlingen die al snel klaar waren ook laten rondlopen om opdrachten af te tekenen. Dit is uiteraard niet ideaal maar werkt wel. Dit zou ik ook kunnen oplossen door een puntensysteem in te voeren waardoor de leerling niet 5 opdrachten hoeft uit te voeren maar een aantal punten per les moet halen. Voor moeilijke opgaves zou je dan bijvoorbeeld meer punten kunnen geven en hierdoor neemt het aantal opdrachten dat je af moet tekenen per les af. Dit valt dan wel mooi samen met de verschillende opdrachten die ik hierboven heb benoemd. Welke oplossing ik precies ga toepassen weet ik nog niet en er zijn vast veel meer mogelijkheden dan ik hierboven heb beschreven. Mocht jij, als lezer, nog ideeën hebben dan hoor ik dat natuurlijk graag.

steen papier schaarlovemeter

Deze module is dus nog niet af en nog volop in ontwikkeling, dit geldt ook voor de docentenhandleiding die erbij zit. Voel je daarom ook vrij er je eigen draai aan te geven en als je feedback hebt dan hoor ik dat uiteraard ook graag. Het lijkt mij fantastisch deze module nog verder te verbeteren. Het niveau van de eindopdrachten en het enthousiasme van de leerlingen waren al een enorme beloning voor het werk dat ik in deze module heb gestopt en ik hoor graag over jullie ervaringen en feedback!

Klik hier voor de micro:bit module